wspominam, choć nie robie tego zbyt czesto, choć staram się żyć chwilą, przyszłością której nie znam to właśnie dziś, teraz – wspominam. Wspominam to co dobre, beztroskie kopanie piłki, wchodzenie po drzewach, kolory, tą całą frajde jaką dawały drobnostki. Wyjazdy na kolonie, one szczególnie utkwiły mi w pamięci, składają się dobre dzieciństwo, takie w którym nie wiało pustką codzienności. Myśle sobie, przecież żyjemy z dnia na dzień i to właśnie wspomnienia są częścią większej radości jeśli nie szczęścia.

Widze coraz wyraźniej jak czas spierdala i nie potrafie nic zrobić, niemoc i strach, być może zostało go mniej niż mało_ boje się, przecież jeszcze tyle do zrobienia. Boje się, że może być za późno_ dziś zacznie się nowy dzień, kolejny dzień, prawdopodobnie taki jak poprzednie_ tego się obawiam najbardziej :(